متولدین اواخر دهه ۱۹۹۰ تا اوایل ۲۰۰۰، به عنوان اولین بومیان دیجیتال، تحولی در روابط برند-مصرف‌کننده ایجاد کرده‌اند. بخشی از جامعه که به شدت به اصالت و ارتباط عمیق با برندها اهمیت و به راحتی تبلیغات غیرواقعی را تشخیص می‌دهد.بنابر همین گزاره‌ی کوتاه بازاریابی برای این افراد می‌تواند چالش برانگیز نیز باشد چرا که به لحاظ اجتماعی آگاه و به دنبال تجربیات واقعی و معنادار می‌گردد پس تجارت‌ها سعی می‌کنند به جای تمرکز صرف روی فروش، بر ایجاد ارتباطات عمیق و معتبر با مخاطبین خود تمرکز کنند. استفاده از استراتژی‌های خلاقانه و گیرا به جهت تولیدات بصری  جذاب همین راه میانبر برای جذب آنهاست چرا که به سرعت تحت تاثیر چنین موضوعات روشنی قرار می‌گیرند.

واقعیت این است که هر نسلی،  هویتی مستقل از خود ایجاد می‌کند که به همان روش با جهان مرتبط و با هر تجارتی نیز متصل می‌شوند تفاوتی نمی‌کند که رد جایگاه مشتری باشد یا رد قامت یک فردی که در مجموعه اثر می‌گذارد.

اولین خاطرات آن‌ها به‌خوبی با رویدادهای اینترنتی مانند بازی‌های وب و محتوای اجتماعی ویروسی مرتبط است. آنها احتمالاً در مدرسه روی رایانه شخصی یا تبلت یادداشت برداری می کردند. امروزه بیش از نیمی از آنها بیش از چهار ساعت در روز را در شبکه‌های اجتماعی سپری می کنند.

در حالی که محتوایی که مصرف می کنند رایگان است، آنها متوجه می شوند که دلارهای تبلیغاتی آن چیزی است که همه چیز را ممکن می کند.

استویانوویچ می‌گوید: «نسل من از زمانی که به ما فروخته می‌شود بسیار آگاه است. ما در محاصره تبلیغات سبک زندگی، برندسازی مشترک افراد مشهور، حمایت‌های مالی رویدادها بزرگ شدیم – همه اینها را دیده‌ایم. البته برندها هنوز از این تاکتیک‌ها استفاده می‌کنند، اما در حال حاضر تأثیر گذاشتن روی آن سخت‌تر است، زیرا ما بسیار به آن عادت کرده‌ایم.»

برندها باید تمایل داشته باشند که قالب را بشکنند تا به طور موثر با مخاطبان Gen Z ارتباط برقرار کنند. در غیر این صورت، آنها زمان و منابع خود را صرف کمپین هایی می کنند که احتمال سقوط آنها زیاد است.