پیش از وارد شدن به حال حاضر و پیچیدگی‌هایی که شاید گاهی فراتر از نیاز درگیر آن می‌شویم مروری کوتاه بر اینکه خواست و شکل‌گیری تحولات مالی متعلق به اواخر قرن ۱۹ میلادی است زمانی که برای اولین بار ایده‌ی آن توسط نیک سابو، دانشمند برجسته علوم کامپیوتر، مطرح شد. سابو با دوراندیشی‌اش، قصد داشت فرآیندهای پرداخت الکترونیکی، مانند آنچه در دستگاه‌های پوز (POS) رخ می‌دهد، را به دنیای دیجیتال وارد کند. در آن زمان، ارزهای دیجیتال به شکلی که امروز می‌شناسیم، هنوز وجود نداشتند، اما او افق‌های جدیدی را گشود و طرح ذهنی استفاده از قراردادهای هوشمند را برای مدیریت دارایی‌های مصنوعی مانند اوراق بدهی و بازار مشتقات مطرح کرد.با گذشت سال‌ها، این ایده پیشگامانه راه خود را به دنیای فناوری باز کرد، تا اینکه در سال ۲۰۱۵، بلاکچین اتریوم به عنوان اولین شبکه‌ای که امکان برنامه‌ریزی و پشتیبانی از قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کرد، ظهور کرد. این شبکه تحولی اساسی در نحوه تعاملات دیجیتالی ساخت و ایده‌های گذشته‌ی نیک سابو را بیش از پیش واقعیت نزدیک‌ کرد.هرچند باید این موضوع را ذکر کنیم که برخی معتقدند بیت‌کوین، پرچمدار نخستین ارز دیجیتال، در اصل نخستین قراردادهای هوشمند جهان را نیز ارائه داده است. در شبکه بیت‌کوین، تراکنش‌ها تنها زمانی به سرانجام می‌رسند که مجموعه‌ای از شروط از پیش‌تعیین‌شده برآورده شود. از این رو، می‌توان پروتکل بیت‌کوین را نیز نوعی قرارداد هوشمند اولیه دانست.به این ترتیب، ایده‌ای که سابو دو دهه پیش مطرح کرد، امروز به یکی از ستون‌های اصلی دنیای دیجیتال تبدیل شده است و همچنان مسیر پیشرفت و نوآوری را در حوزه فناوری بلاکچین و قراردادهای هوشمند هدایت می‌کند.

حال با داشتن این تصویر کلی از وضعیت پیشین و اکنون رسیدن به تعریفی واضح تر محتمل‌تر به‌نظر می‌رسد در اصل ترکیبی از هوش مصنوعی و بلاک‌چین که تجربه‌ای متفاوت از تعهدات مالی را ارائه می‌دهد .یکی از قابلیت‌های برجسته این قراردادها، توانایی در احراز هویت دیجیتالی طرفین است که اطمینان از صحت و اعتبار هر تعامل را تضمین می‌کند همچنین عاملی برای افزایش بهره‌وری با کاهش خطاهای انسانی را شامل می‌شود که در نهایت زمینه‌ساز تعاملات امن‌تر و سریع‌تر در دنیای تجارت الکترونیک نیز می‌شوند. این فناوری نوظهور، نقطه عطفی در دنیای حقوق و تجارت به شمار می‌آید که آینده‌ای هوشمند و شفاف‌تر را نوید می‌دهد.با این نوع قراردادها، تمام مراحل از انعقاد تا اجرا و مدیریت به‌طور خودکار طی می‌شود به این معنی که وقتی شرایط تغییر یا رویدادی خاص پیش می‌آید، قرارداد به‌صورت اتوماتیک وارد عمل شده و تغییرات لازم را بدون نیاز به دخالت شخص حقیقی اعمال می‌کند. اطلاعات قراردادها نیز در بستری امن و تغییرناپذیر ذخیره خواهد شد که همین امر سببی بر رشد شفافیت و امانت‌داری در تعاملات است.